Bu sitede bulunan yazılar memnuniyetsizliğiniz halınde olursa bizimle iletişime geçiniz ve o yazıyı biz siliriz. saygılarımızla

    dış borçlanma hangi padişah döneminde başlamıştır

    1 ziyaretçi

    dış borçlanma hangi padişah döneminde başlamıştır Ne90'dan bulabilirsiniz

    DÜYÛN-ı UMÛMİYYE

    DÜYÛN-ı UMÛMİYYE

    BA, İrade-Hariciye, nr. 10.007.

    BA, İrade-Meclis-i Mahsûs, nr. 3266.

    Yıldız Esas Evrakı, Ks. 14, Evr. 2377, Zrf. 128, Kar. 28, Ks. 18, Evr. 525/286, 322, 503, 515, 584, Kar. 29, 30.

    28 Muharrem Sene 1299 (8/20 Kânunuevvel Sene 1881) Tarihli Nizamnâme’ye Merbut Kararnâmedir, İstanbul 1319.

    Parvus Efendi, Türkiye’nin Malî Tutsaklığı (haz. Muammer Sencer), İstanbul 1977, s. 30-107.

    Refii-Şükrü Suvla, Osmanlı İmparatorluğu’nda ve Türkiye Cumhuriyeti’nde Devlet Borçları, Ankara 1939, s. 77-100.

    a.mlf., “Tanzimat Devrinde İstikrazlar”, Tanzimat I, İstanbul 1940, s. 263-288.

    Donald C. Blaisdell, Osmanlı İmparatorluğu’nda Avrupa Mâlî Kontrolü (trc. H. A. Kuyucak), İstanbul 1940.

    Ziya Karamursal, Osmanlı Malî Tarihi Hakkında Tetkikler, Ankara 1940, s. 92-104.

    Kirkor Kömürcan, Türkiye İmparatorluk Devri Dış Borçlar Tarihçesi, İstanbul 1948.

    İ. Hakkı Yeniay, Yeni Osmanlı Borçları Tarihi, İstanbul 1964.

    Kenan Bulutoğlu, Yüz Soruda Türkiye’de Yabancı Sermaye, İstanbul 1970, s. 65-114.

    Mübahat S. Kütükoğlu, Osmanlı-İngiliz İktisâdî Münâsebetleri II: 1838-1850, İstanbul 1976, s. 111-112.

    S. Yerasimos, Az Gelişmişlik Sürecinde Türkiye (trc. Babür Kuzucu), İstanbul 1977, II, 659-680.

    Nihad S. Sayar, Türkiye İmparatorluk Dönemi Malî Olayları, İstanbul 1978, s. 194.

    A. Du Velay, Türkiye Maliye Tarihi (der. Maliye Tetkik Kurulu), Ankara 1978, s. 80-99, 162-201, 206-213, 221-288, 299-360.

    Ch. Morawitz, Türkiye Maliyesi (der. Maliye Tetkik Kurulu), Ankara 1979, s. 184-304.

    A. D. Noviçev, Osmanlı İmparatorluğu’nun Yarı Sömürgeleşmesi (trc. Nabi Dinçer), Ankara 1979, s. 85-100.

    Bedri Gürsoy, “100. Yılında Düyûn-ı Umûmiye İdaresi Üzerinde Bir Değerlendirme”, Ord. Prof. Şükrü Baban’a Armağan, İstanbul 1984, s. 17-59.

    Sabri Tekir, Düyûn-ı Umûmiye İdaresi ve Bu İdareye Terkedilen Gelirler, İzmir 1987.

    D. Quartaert, Osmanlı Devleti’nde Avrupa İktisadî Yayılımı ve Direniş (1881-1908) (trc. Sabri Tekay), Ankara 1987, s. 20-21.

    a.mlf., “The Employment Policies of the Ottoman Public Debt Administration 1881-1909”, WZKM, LXXVI (1986), s. 233-237.

    Şevket Pamuk, Yüz Soruda Osmanlı-Türkiye İktisadî Tarihi 1500-1914, İstanbul 1988, s. 206-210.

    Sinan Yiğit, Osmanlı Dış Borçları ve Düyûn-ı Umûmiye İdaresi (doktora tezi, 1989), UÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü.

    Emine Kıray, Osmanlı’da Ekonomik Yapı ve Dış Borçlar, İstanbul 1993, s. 1-43, 203-213.

    Kurthan Fişek, “Osmanlı Dış Borçları Üstüne Düşünceler”, SBFD, XXII/3 (1967), s. 157-164.

    Hayri Mutluçağ, “Düyûn-ı Umûmiye ve Reji Soygunu”, BTTD, sy. 2 (1967), s. 33-39.

    Vahdet Engin, “İlk Alınışından 135 Yıl Sonra Dış Borçlar Tarihine Bir Bakış”, TİD, V (1990), s. 263-271.

    İsmet Parmaksızoğlu, “Düyûn-ı Umûmiye”, TA, XIV, 226-229.

    B. Lewis, “Duyūn-ı ʿUmūmiyye”, EI2 (İng.), II, 677-678.

    Haydar Kazgan, “Düyûn-ı Umûmiye”, TCTA, III, 691-716.

    Seyfettin Gürsel, “Osmanlı Dış Borçları”, a.e., III, 672-687.

    Yazı kaynağı : islamansiklopedisi.org.tr

    Osmanlı ilk dış borç ne zaman alındı? Osmanlı ilk dış borç hangi padişah aldı ? Osmanlı ilk dış borç anlaşması hangi ülke?

    Osmanlı ilk dış borç ne zaman alındı? Osmanlı ilk dış borç hangi padişah aldı ? Osmanlı ilk dış borç anlaşması hangi ülke?

    Osmanlı Devleti, kuruluşundan itibaren güçlü bir devlet olmuş ve kendi kaynakları ile dış borçlara ihtiyaç kalmadan finansal düzenini sürdürmüştür. Ancak gelişen dünya ile birlikte ve Osmanlı'nın borç aldığı dönemdeki siyasi - askeri durumu da göz önünde bulundurulduğunda dışarıdan borç almak zorunda kalmıştır.

     Osmanlı İlk Dış Borç Ne Zaman Alındı?

     Osmanlı Devleti'nde ilk dış borç 1854 yılında alınmıştır. Bu dış borçlanma girişimi Osmanlı'nın ilk arayışı değildi. Daha önceki dönemlerde de Dördüncü Murad, Üçüncü Ahmed ve ikinci Mahmud tarafından Hollanda, Fransa, İtalya gibi devletlerle anlaşma yapılmaya çalışılmış ancak çeşitli nedenlerle gerçekleşmemiştir.

     Osmanlı İlk Dış Borç Hangi Padişah Aldı?

     İlk dış borçlanma Sultan Abdülmecid döneminde alınmıştır. Osmanlı'nın acil nakit para ihtiyacı da Sultan Abdülmecid'in kontrolsüz finans politikalarıdır. Lüks hayata düşkün olan ve harcamaları kontrolsüzce yapan Sultan Abdülmecid'in bu tutumunun yanı sıra Kırım Savaşı giderlerinin de tahminden fazla olması borçlanma yoluna gidilmesini zorunlu kılmıştır.

     Osmanlı İlk Dış Borç anlaşması Hangi Ülke?

     Osmanlı Devleti'nde ilk dış borçlanma anlaşması İngiltere ile yapılmıştır. Bu nedenle de ödeme İngiliz Sterlin'i üzerinden alınmıştır. İngiliz bankaları Palmer ve Goldschmid bankalarından 5.000.000 İngiliz Sterlini borç alınmış ve karşılığında ise anlaşma imzalanmıştır. Bu miktarın karşılığında %7,5'Lik bir faiz ödenmiş ve Mısır Eyaletinden alınan vergilerde teminat olarak gösterilmiştir. Bu borçların büyük bir kısmı Cumhuriyet döneminde Mustafa Kemal Atatürk tarafından ödenmiştir ve son ödemesi 1955 yılında yapılarak kapatılmıştır.

    Yazı kaynağı : www.hurriyet.com.tr

    Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi

    Türkiye'de dış borç tarihi

    Türkiye'de dış borç tarihi

    Cumhuriyet öncesi[değiştir | kaynağı değiştir]

    1683 yılında Viyana Kuşatması'nın başarısızlıkla sonuçlanmasından sonra Osmanlı İmparatorluğu, Karlofça Antlaşması ile toprak kaybetmeye başlamıştır. Osmanlı Devleti kaybettiği toprakları geri kazanma siyaseti izlemiş; başlayan İran Savaşı, Rusya'nın denizlere serbest geçmeye çalışması Osmanlı'yı sürekli bir savaşın içinde tutmuştur. Bu esnada tüm tarım alanları ve madenler savaş bölgesi içerisinde kaldığından devlet geliri düşmüştür.

    Devlet geliri düşünce vergiler artırılmıştır. Tarım ile uğraşan kesim vergiden kurtulmak için tarımı bırakarak İstanbul, Edirne, Bursa gibi büyük şehirlere göç başlamıştır.

    Vergi gelirinin düşmesi, Osmanlı Devleti'nin maaş ödeme sıkıntısına düşmesine neden olmuş. Bir taraftan çalışanların tarımdan devlete kayması, bir taraftan kaybedilen topraklar nedeniyle vergi gelirlerinin düşmesi, sıkıntıları artırmıştır.

    Sıkıntılar sonucunda 19. yüzyıl başlarında halktan altın ve gümüşler toplanarak, sikkeler yapılmış ve %20 değer fazlasıyla piyasaya sürülmüştür. 1839 yılında bu tedbirler yeterli gelmeyince kaime çıkarılmıştır. Kaime enflasyonist bir etki yaratmıştır.

    1840 yılında mali bunalımın daha da artması ile tasarruf sahiplerinin belirli bir faiz karşılığı elindeki tahvilleri toplamak için esham kavaimi çıkarılmıştır.

    İç borçlanma[değiştir | kaynağı değiştir]

    ilk olarak 1788 yılında Cezayirli Hasan Paşa'dan 600.000 kuruşluk borç alınmış, arkasından sarraflardan ve zenginlerden borç istenmiştir. 1840 yılında, Galata bankerlerinden Alleon ve Baltacı’nın kurdukları İstanbul (Dersaadet) Bankası’ndan yapıldığına dair bilgiler mevcuttur. Bankanın kaynağının yabancı sermaye piyasalarından olmaması nedeniyle iç borç niteliği taşımaktadır.

    Bütçe açıkları:

    1854 yılında iç borç toplamı 15 milyon sterline ulaşmıştır.

    Dış borçlanma[değiştir | kaynağı değiştir]

    1854 yılına kadar borç istemenin onur kırıcı olduğu düşünüldüğünden ve borç istenen ülkelerin Osmanlı yanlısı görünmek istememesinden borç alınamamıştır. Bu dönemde 1783'te Fas, 1788'de ise Cezayir ve Tunus borç vermeyi kabul etmemiştir.

    1876 yılına dek almış olduğu borçları ödemede sıkıntıya düşen Osmanlı İmparatorluğu borç ve faizlerinin ödemesine, 1876 Nisan ayında son vermiştir.

    Muharrem Kararnamesi ile 20 Aralık 1881'de Osmanlı Hükûmeti'nin 219.938.559 Osmanlı lirası olan dış borcu indirime gidilerek toplam dış borç 141.505.309 lira olarak tespit edilmiş,[2] ödeme koşulları yeniden düzenlenmiştir. Muharrem Kararnamesi'nin 15. maddesine göre, Osmanlı İmparatorluğu'nun dış borçlarını ödeyememesi sonucu, borç ödemelerini güvence altına alacak olan vergi kaynaklarının toplanması ve denetimi işlevini yürütecek olan Düyun-u Umumiye'ye bırakılmıştır.

    1914 yılında savaş patlak verdiğinde Osmanlı Devleti'nin dış borcu kısa vadeli borçlar hariç 156,4 milyon Osmanlı lirasıdır. (142 milyon sterlin).

    Dış borçlar, Osmanlı Devleti çöktükten sonra, Osmanlı topraklarında kurulan devletler arasında paylaştırılmış ve en büyük borç yükü Türkiye'ye verilmiştir. 1925 yılında Osmanlı borçlarının %67’sinin Türkiye tarafından ödenmesi kararlaştırılmıştır. Türkiye'nin payına düşen 107,5 milyon altın Osmanlı lirası tutarındaki borcun ödenmesi için Düyun-u Umumiye İdaresi ile 13 Haziran 1928 tarihinde Paris'te bir anlaşma imzalanmıştır.

    Türkiye Düyun-u Umumiye'ye olan borcunun son taksitini, ilk dış borcun alınmasından tam yüzyıl sonra, 25 Mayıs 1954'te ödemiştir.

    Osmanlı İmparatorluğu'ndan kalan borçlar[değiştir | kaynağı değiştir]

    Osmanlı İmparatorluğu yıkıldıktan sonra dış borcu aşağıdaki listede yer alan ülkelere dağıtılmıştır.[3]

    Cumhuriyet sonrası[değiştir | kaynağı değiştir]

    Türkiye ilk dış borcunu 1930 yılında ABD'den 10 milyon dolar olarak almıştı. Borcu İnönü hükümeti Türk Parasının Kıymetini koruma kanununu çıkardığı dönemde almıştı. Aynı yılın ağustos ayında muhalefet partisi Serbest Fırka'nın kurdurulmasındaki amaçlardan biri liberal gözükerek dış yardım almaktı.[4] 1932 yılında Sovyetler Birliği'nden 8 milyon dolar borç alan genç Cumhuriyet son olarak 1938'de İngiltere'den 16 milyon sterlin borç almıştır.

    1 Kasım 1938 tarihli TBMM tutanağına göre genç Cumhuriyetin borcu bugünün parası ile yaklaşık 1.500.000.000/1 buçuk milyar euro olarak belirtilmiştir.

    1980-1990 Dönemi[değiştir | kaynağı değiştir]

    Türkiye, 24 Ocak 1980 tarihinde Ekonomik İstikrar Programı’nı uygulamaya koyarak, bu tarihe kadar izlediği temel ekonomi politikalarını tamamen değiştirmiş, daha liberal ve dışa açık politikaları yürürlüğe koymuştur. Bu politikalardan birisi, dış borçlanma ile genel olarak yatırımların arttırılmış olmasıdır.

    2001-2014 Dönemi[değiştir | kaynağı değiştir]

    Türkiye'nin dış borcu bu dönem içinde (2001 4. Çeyrek) 129 milyar dolardan 336 milyar dolara (2012 4. Çeyrek) yükselmiştir.[5] 2013 yılının üçüncü çeyreğinde Türkiye'nin brüt borcu 372.7, net dış borcu ise 214.4 milyar dolar olarak belirlenmiştir.

    14 Mayıs 2013 tarihinde Uluslararası Para Fonu'na (IMF) olan borcun son taksiti Başbakan Yardımcısı Ali Babacan'nın transfer emriyle ödendi. Böylelikle Türkiye'nin uzun yıllardır devam eden IMF borcu sıfırlanmış oldu.[6]

    Notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

    Yazı kaynağı : tr.wikipedia.org

    Yorumların yanıtı sitenin aşağı kısmında

    Ali : bilmiyorum, keşke arkadaşlar yorumlarda yanıt versinler.

    Yazının devamını okumak istermisiniz?
    Yorum yap