Bu sitede bulunan yazılar memnuniyetsizliğiniz halınde olursa bizimle iletişime geçiniz ve o yazıyı biz siliriz. saygılarımızla

    peygamber efendimizin katılmadığı savaşlar

    1 ziyaretçi

    peygamber efendimizin katılmadığı savaşlar Ne90'dan bulabilirsiniz

    Mute Savaşı Nedir? Mute Savaşı Tarihi, Nedenleri Ve Sonuçları

    Mute Savaşı Nedir? Mute Savaşı Tarihi, Nedenleri Ve Sonuçları

    Hz. Peygamberin gönderdiği İslam’a davet mektubunu götüren elçi Hâris b. Umeyr (r.a)'in Rumlar tarafından şehit edilmesi sonrası savaş kararı alınmış ve 3000 kişilik bir ordu ile Mute savaşı başlamıştır. Savaşı Müslümanlar kazanmış ve bol ganimetle geri dönmüşlerdir.

    Mute Savaşı Tarihi

    M.S 629 yılında Müslüman devletiyle Bizans imparatorluğu arasında yapıldı. Savaşın Hz. Muhammed'in İslam'a davet için göndermiş olduğu elçinin şehit edilmesi sonucu çıktığı tarihi kaynaklarda yer alıyor. 629 yılında görevlendirilen Haris bin Umeyr el-Ezdi'yi Busra kentine İslamiyet’e davet için gönderilir. Orada Gassani emiri tarafından şehit edilir. Daha sonra Hz. Muhammed 3000 kişilik ordu kurarak o tarafa yönelir.

    Mute Savaşı Önemi

    Mute Savaşı İslam açısından özel bir yere sahiptir. Çünkü bugüne kadar İslam adına yapılan savaşların tamamı Araplarla yapılmıştı. Ancak Mute Savaşı’nda bu durum değişti. İlk defa Arap olmayan bir ulusla savaşa girildi. Yine Bizans ile Müslümanlar arasında yapılan ilk savaş olması önemini ortaya koyuyor. Mute Savaşı, Hz. Muhammed'in katılmadığı ilk sefer olarak da biliniyor. Mute Savaşı, İslam'ın dünyaya yayılmaya başladığı savaş olarak tarihçiler tarafından adlandırılır.

    Mute Savaşı Özeti

    Hazreti Muhammed tarafından görevlendirilmiş olan elçinin şehit edilmesi sonucunda savaş cereyan etmiştir. Şehit olan elçiye rağmen Hazreti Muhammed karşı tarafı tekrardan sulh yapmaya İslam'a davet etmiştir. Ancak karşı tarafın bunu şiddetle reddetmesi savaşın çıkmasına neden olmuştur. Hazreti Muhammed’in görev vermiş olduğu üç komutan Zeyd bin Harise, Cafer bin Ebu Talip, Abdullah bin Revaha şehit olmuştur.

    Ardından komutayı devralan Halid Bin Velid savaşın püskürtülmesine, kazanılmasına ön ayak olmuştur. Mute Savaşı tam bir galibiyet olmasa bile, Müslümanların 100.000 kişilik orduya karşı Medine'ye dönmesi başarı sayılmıştır. Savaşta bu başarının elde edilmesi İslam kaynaklarında Halid bin Velid'in başarısı olarak değerlendirilir. Müslümanlar Bizans'la yaptıkları ilk savaşta yenilmeme başarısı göstermiştir. (Dönemin Bizans İmparatorluğu gücü düşünülünce bu başarı sayılmıştır.)

    Mute Savaşı Nedenleri ve Sonuçları

    Mute Savaşı, Müslümanların bol ganimetle döndüğü savaşlardan birisidir. Bu savaşın neden ve sonuçlarına bakacak olursak daha iyi anlaşılacaktır.

    Nedenleri 

     - Hazret Muhammed'in gönderdiği elçilik heyetinin Bizans'a bağlı bulunan Gassani emiri tarafından pusu kurulması ve şehit edilmeleri.

     - Şehit edilme olayından sonra Hazreti Muhammed karşı tarafı İslam'a çağırmış, kabul görmeyince muharebe başlamıştır.

     - Savaşın asıl nedeni Gassanilerin İslam'a karşı aldıkları tutum ve nefret durumudur.

    Sonuçları

     - Müslümanlar, Mute Savaşında Bizans ordusuna karşı tam bir zafer elde edemediler. Ancak savaşın Bizans tarafından kazanıldığı söylenemez. Bizans ordusu sayıca üstün olmasına rağmen galip gelememiş, İslam'ın önü açılmıştır.

     - Tam başarı olmasa bile İslam uğruna mücadelenin kutsiyeti anlaşılmış, Müslümanlar artık tamamen tanınmaya başlanmıştır.

     - Hazreti Muhammed tarafından orduya komutanlık etmeleri için görevlendirdiği komutanlar sırasıyla şehit edilmişlerdir. (Zeyd b. Harise, Cafer b. Ebu Talip, Abdullah b. Revaha)

     - Görevlendirilen üç komutanın şehit olmasından sonra ordunun komutanlığına Halid bin Velid seçilmiştir. Halid bin Velid'in başarılı taktikleri Medine'ye sağ salim dönülmesini sağlamıştır.

     - Savaşta üstün başarılar elde eden Halid bin Velid, Hazreti Muhammed tarafından Seyfullah unvanına layık görülmüştür.

     - Hazreti Muhammed'in amcasının oğlu olan Cafer bin Ebu Talip, şehit edilirken sağ ve sol elini kaybetmiştir. Hazreti Muhammed savaş sonrasında kimsenin ağıt yakmamasını emretmiştir. Şehit edilen Cafer Ebu Talip Cafer-i Tayyar olarak isimlendirilmiştir.

    Yazı kaynağı : www.hurriyet.com.tr

    Muhammed'in askerî harekâtları

    Bu sayfada İslam dininin peygamberi Muhammed’in İslamı ilk tebliğinden ölümüne kadarki süreçte bizzat katıldığı veya katılmayıp emrini verdiği askeri harekatların listesi bulunmaktadır.

    Muhammed Mekke’de peygamberliğini ilan ettiği 610 yılından Medine’ye hicret ettiği 622 yılına kadarki on iki yıllık süreçte sadece teklife dayalı bir tebliğ metodu denemiştir. Mekkeli putperestlerin sert muhalefetine ve baskılarına gerek tebliğ dönemi içinde olması gerekse askeri destek imkanı olmadığı için silah yoluyla bir karşılıkta bulunmamıştır.

    Muhammed yaklaşık 10 yıl süren Medine döneminde savaş, baskın, savunma ve seriyye gibi çatışma içeren veya içermeyen çok sayıda askeri harekat düzenlemiştir.

    İlk dönem İslam alimleri tarafından Muhammed’in askeri harekatları hakkında yazılan kitaplara megazi denilmektedir. Megazi, gazve isminin çoğul şeklidir. İslam literatüründe Muhammed’in katılıp bizzat komuta ettiği askeri harekatlara gazve denilir. Emrini verdiği fakat bizzat katılmadığı askeri harekatlara da seriyye denilmektedir. Mecazi türü kitapların ilk örnekleri de Halife Ömer döneminden itibaren verilmeye başlamıştır. İbn Şihab ez-Zühri’nin Meğazi en-Nebeviyye bu türdeki eserlerin ilkidir.

    Harekâtlar[değiştir | kaynağı değiştir]

    Not: Harekât türü olarak S (seriyye: Muhammed'in katılmadığı harekâtlar) - G (gazve: Muhammed'in katıldığı harekâtlar)

    Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

    Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

    Yazı kaynağı : tr.wikipedia.org

    MÛTE SAVAŞI

    MÛTE SAVAŞI

    Müsned, V, 299, 358.

    Buhârî, “Cihâd”, 102, “Meġāzî”, 44.

    Vâkıdî, el-Meġāzî, II, 757, 758, 759, 760, 765, 766.

    İbn Hişâm, es-Sîre, IV, 15, 16, 17, 18, 19, 22, 23, 24.

    İbn Sa‘d, eṭ-Ṭabaḳāt, I, 259; II, 128, 129; III, 46, 47, 129; IV, 38; VIII, 282.

    Yâkūt, Muʿcemü’l-büldân, V, 219-220.

    İbnü’l-Esîr, el-Kâmil, II, 234, 235, 236, 238.

    İbn Kesîr, es-Sîre, III, 461, 465.

    Tecrid Tercemesi, X, 289-290, 291.

    A. A. Vasiliev, Bizans İmparatorluğu Tarihi (trc. Arif Müfit Mansel), Ankara 1943, s. 252.

    D. M. Watt, Muhammad at Medina, Oxford 1956, s. 53-55.

    M. Asım Köksal, İslâm Tarihi, İstanbul 1971, VIII, 49-90.

    G. Ostrogorsky, Bizans Devleti Tarihi (trc. Fikret Işıltan), Ankara 1981, s. 96.

    Hüseyin Algül, İslâm Tarihi, İstanbul 1986, I, 471-479.

    Sâmî el-Ânî, “Tecribetü Muʾte”, Bilâdü’ş-Şâm fî ṣadri’l-İslâm: el-Müʾtemerü’d-devliyyü’r-râbiʿ li-târîḫi Bilâdi’ş-Şâm (nşr. M. Adnân el-Bahît – İhsan Abbas), Amman 1987, III, 89-100.

    Yahyâ el-Cübûrî, Dürûs fi’l-fürûsiyye min maʿreketi Muʾte, Katar 1989, s. 129-158.

    Hamîdullah, İslâm Peygamberi (Tuğ), I, 329, 330, 334, 335.

    Mustafa Fayda, Allah’ın Kılıcı Halid Bin Velid, İstanbul 1992, s. 142-168.

    Ali el-Atûm, Tecribetü Muʾte, Amman 1406/1986.

    Serdar Özdemir, Hz. Peygamber’in Seriyyeleri, İstanbul 2001, s. 94-106.

    Elşad Mahmudov, Sebep ve Sonuçları Açısından Hz. Peygamber’in Savaşları (doktora tezi, 2005), MÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü, s. 223-232.

    Muhammed Ferec, “Yevmü’l-işhâdi’l-ʿaẓîm”, ME, XLII/4 (1970), s. 353-359.

    F. Buhl, “Muʾta”, EI2 (İng.), VII, 756-757.

    Yazı kaynağı : islamansiklopedisi.org.tr

    Yorumların yanıtı sitenin aşağı kısmında

    Ali : bilmiyorum, keşke arkadaşlar yorumlarda yanıt versinler.

    Yazının devamını okumak istermisiniz?
    Yorum yap